Archief

Archive for the ‘geluisterd’ Category

Album van de week (8, 2018): Fu Manchu – Clone of the Universe

5 april 2018 Plaats een reactie

Fu_Manchu-Clone_of_the_Universe-200Fu Manchu uit Zuid-Californie is een van de vaandeldragers van de stoner-beweging uit de jaren negentig, naast bijvoorbeeld Kyuss of Monster Magnet. Clone of the Universe is de twaalfde worp van het viertal, vier jaar na voorganger Gigantoid. Eigenlijk is het vanaf het begin raak, Fu Manchu klapt er stevig in op “Intelligent Worship” met een dik portie groovende en fuzzende riffs en een opvallend lekkere vette productie. Niet elke band kan de energie van een liveoptreden goed vastleggen op de plaat, maar hier krijg ik spontaan zin om in een kleine zweterige zaal hard te gaan headbangen.
Meer lezen…

Advertenties

Album van de week (7, 2018): Long Distance Calling – Boundless

20 maart 2018 Plaats een reactie

Long_Distance_Calling-Boundless-200Dat sommige bands zich ontwikkelen vind ik artistiek gezien alleen maar goed. Ik kan me voorstellen dat je niet altijd maar hetzelfde wilt blijven doen. Maar als je zang gaat toevoegen aan uitstekende instrumentale post-rock, dan wil mijn ene wenkbrauw nog wel ineens heel erg optrekken. Het Duitse Long Distance Calling had vooral op de vorige albums een aantal zangers ingehuurd, al was daarvan op Trips alleen nog Petter Carlsen over. De manier waarop ze dat deden vond ik niet bij ze passen. Dat soort nummers gleden soms richting softe pop/rock met van die aanstellerige zoete zanglijntjes, en dat haalt die nummers juist naar beneden, hooguit geschikt voor een avondje Eurovisiesongfestival. De platen deden het nog wel goed, vooral in Duitsland, maar mij raakten ze langzaam kwijt, ondanks dat er toch nog wel een paar krachtige passages op te vinden waren. Met Boundless keert Long Distance Calling weer terug naar de essentie, zonder zang.
Meer lezen…

Album van de week (6, 2018): Nils Frahm – All Melody

5 maart 2018 Plaats een reactie

NilsFrahmAllMelodyNeo-klassiek pianist Nils Frahm, geboren in Hamburg in 1982 en woonachtig in Berlijn, is steeds populairder en succesvoller aan het worden bij jong en oud publiek, zo bleek uit de ram uitverkochte concerten laatst in Nijmegen, Amsterdam en Eindhoven. Frahm mag ondertussen ook wel een voorloper worden genoemd in de neoklassieke muziek, maar hij ontwikkelt zich de laatste jaren ook steeds meer in een elektronische richting.
Meer lezen…

Album van de week (5, 2018): Flying Horseman – Rooms / Ruins

26 februari 2018 1 reactie

flying_horseman-rooms_ruinsIn januari 2017 hadden de bandleden van het Belgische Flying Horseman, de band met o.a. Bert Dockx (Dans Dans), zich zeven weken opgesloten in residentie bij deSingel in Antwerpen om aan nieuw materiaal te werken. Het resultaat werd Rooms / Ruins genoemd en in een korte reeks unieke en intieme optredens aan de rest van de wereld gepresenteerd, waaronder in Lux in Nijmegen begin april. Wat toen nog ontbrak was een album met het resultaat van die sessie, de plaat zou pas worden opgenomen na die optredens.
Meer lezen…

Album van de week (4, 2018): Weedpecker – III

7 februari 2018 Plaats een reactie

weedpecker-IIIDerde langspeler van het Poolse Weedpecker, opgericht in 2012 door de broers Dobry, en toepasselijk III genoemd. Ik had ze nog niet ontdekt. De band zit op hetzelfde label als het wat vergelijkbare Elder. Muzikaal zitten ze voornamelijk te roeren in de pot stoner/prog/psych en deels is dat instrumentaal ingevuld.
Meer lezen…

Album van de week (3, 2018): Mythic Sunship – Upheaval

7 februari 2018 Plaats een reactie

Mythic-Sunship---UpheavalWeek 3. Deze week was Mythic Sunship in de aanbieding met Upheaval.
Meer lezen…

Album van de week (2, 2018): Sinistro – Sangue Cássia

7 februari 2018 Plaats een reactie

Sinistro---Sangue-CassiaDe Portugese band was een van de hoogtepunten van Roadburn 2016, waarbij deze ‘fado doommetal’ op een bijzonder gave manier tot uiting kwam. Later dat jaar stond de band nog in het kleine Merleyn ‘hier’ in Nijmegen in het voorprogramma van Sub Rosa. In 2017 heb ik ze moeten missen toen ze een mooie support-plek hadden bij een avondje Pallbearer en Paradise Lost in TivoliVredenburg en 013. Achteraf jammer, maar het zal ze meer fans hebben opgeleverd neem ik aan.
Meer lezen…