Genghis Tron – Dream Weapon (beestalbumoftheweek 21-14)

Weekplaat van week 14.

Misschien ben ik ze al eens eerder tegen gekomen, maar ik heb er geen actieve herinneringen aan. De sound is ook behoorlijk anders geworden. Meer naar mijn smaak eigenlijk.

De laatste plaat uit 2008 bevatte meer stuiterende hardcore/mathmetal en schreeuwerige vocalen. Meer Dillinger Escape plan, of iets in die geest. Na iets van elf jaar pauze is het Amerikaanse Genghis Tron terug met Dream Weapon, een behoorlijk andere plaat zonder blastbeats of “nintendocore” en met echte drums door nieuw bandlid Nick Yacyshyn. Het is meditatiever, meer hypnotisch en misschien wat ook meer psychedelisch, aldus de band zelf. Je zou het inderdaad kunnen omschrijven als een soort industriële post-rock met een psychedelische of space-achtige saus. De drums nagelen je daarbij aan de grond, maar de synths tillen je op en de zang lijkt in de lucht te zweven langs ijle melodieën. De laatste jaren heb ik ook steeds minder met boze-mannen gebrul, dus dat komt goed uit. Volgens mij brengt dit soort zang (van nieuwe zanger Tony Wolski) de boel juist in evenwicht, het deed me ergens wat denken aan North Atlantic Oscillation. Goed voorbeeld van dat evenwichtige geluid is “Dream Weapon”, dat anders een lomper beuknummer zou worden. Het heeft lekker stoempende riffs met een fijn post-progressief tintje, maar als er dan ook nog bij geschreeuwd zou worden, zou het mij een lelijke nasmaak geven. Nu is dat nummer toch een van de spannendste doorbijters van het jaar te noemen. Het evenwicht wordt goed op het hele album gevonden, met een sterke elektronische drive en gevoel voor sfeer. Hier en daar afgewerkt met kraut of stevige kruiden, maar het overheerst allemaal niet. Ook een nummer als “Ritual Circle” draaft en drijft lekker lang door op sfeer met uitgerekte synths en de geur van krautrock. Mooie apotheose daar ook na iets meer dan vijf minuten, waarna we nog even met de ogen dicht kunnen doordansen tot in de eeuwigheid. Je hebt dus helemaal geen stuiterbeats met boze mannen nodig. Dat heet gewoon volwassen worden en wat meer relaxt door het leven gaan. Fans van toen zullen het misschien niks vinden maar het scheelt misschien ook wel als je geen actieve herinneringen aan dat verleden hebt en daarmee ook geen verwachtingen. Ik vind het dus een prima plaat, met een paar heerlijke uitschieters en een fijne kenmerkende sound.

Check alle weekplaten van 2021 op Spotify  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s