Home > festival, Uncategorized > Valkhof Festival 2014: tien tips

Valkhof Festival 2014: tien tips

Valkhof Festival

Het Valkhof Festival zit er weer aan te komen, een jaarlijks terugkerend zevendaags festival dat deel uitmaakt van de Nijmeegse Vierdaagsefeesten. Ook dit keer is het in het mooie Valkhofpark en het is geheel gratis toegankelijk. Het festival start zaterdag 12 juli en gaat door tot en met vrijdag 18 juli. En ja, elk jaar dompel ik me ook graag onder in de fijne sfeer in en rond het park, maar bovenal zijn er elke jaar weer onwijs veel interessante bands te zien, te horen, en te ontdekken. Tien tips hieronder, en dat zijn vooral de acts waar ik wat goeds van verwacht en/of waar ik gewoon erg benieuwd naar ben. Daarnaast zou ik nog Blank Realm, Saint Motel, Turbowolf, Thomas Azier, Mountain States, Hiss Golden Messenger en Nick Mulvey kunnen noemen, maar je moet ergens een grens trekken. En niet alles ken ik even goed (nog). Of wacht, toch nog even snel Hackney Colliery Band noemen, dat ook guitige covers speelt in brassband-stijl, zoals een hilarische medley van The Prodigy. Knap ook. Maar goed. Of al die bands aan de hooggespannen verwachtingen voldoen is natuurlijk afwachten, maar daar zal ik – naar verwachting – dan wel weer wat over opschrijven. Stay tuned…

line_separator

Dans Dans

Dans Dans uit België is een van de smaakmakers van het festival. In my humble opinion dan. Muzikaal spelen de belgen zoiets als psychjazz met diverse invloeden; van psychedelische blues en extatische noir soundtracks tot spacey rock-‘n-roll. De heren spelen live ook wel nummers van Sun Ra, Nick Drake, Sonny Rollins, Tom Waits en Ennio Morricone, maar dan in hun eigen stijl dan natuurlijk. Tijdens het recente optreden op het Eindhoven Psych Lab viel vooral de geweldige dynamiek op in de set, waarbij de band soms bewust het gas terugnam tot bijna stilte, maar net zo goed groots kon uitpakken. Gitarist Bert Dockx, ook frontman in Flying Horseman, kan dan ook subtiel spel afwisselen met momenten om eens flink uit de psychedelische slof te schieten. Drummer Steven Cassiers kun je ook kennen van Dez Mona trouwens. Hij speelt in deze band verfijnd jazzy. Het is wel de vraag of die ingehouden passages hun effect sorteren in de open lucht, maar anders doen de meer uitgelaten stukken dat wel natuurlijk.
Dinsdag 15 juli, Boog, 19:30 – 20:15.

line_separator

Monomyth

Monomyth uit Den Haag maakte vorig jaar de plaat van het jaar. Vond ik dan hè. Het ontstaan van de band gaat terug tot ergens in 2007 toen Sander Evers (o.a. drummer van fameuze 35007 uit Eindhoven) en Selwyn Slop (Incense, The Polar Exploration Ship, Lucid) elkaar tegenkwamen en later wat jams met elkaar deden. Maar toen waren ze nog bezig met eigen bands. Monomyth ontstond pas later, toen ze die bands achter zich lieten en de definitieve gitarist vonden in Thomas van den Reydt (Alkaloid). De band werd verder aangevuld met Tjerk Stoop op ‘Knobs & Computers’ en Peter van der Meer (The Incredible Stacks, The Polar Exploration Ship) op keyboards. De instrumentale space-/kraut-/stonerrock die de band maakt kenmerkt zich door bezwerende herhaling in gelaagde en lange composities die toch boeiend blijven. Inmiddels heb ik de band drie keer live gezien, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Dus. Nóg een keer! Ga voor de lekkere trek – eh – trip!
Zaterdag 12 juli, Voerweg, 21:30 – 22:30.

line_separator

Falco Benz

Toetsenist Eelco Topper a.k.a Falco Benz maakt analoge synth house voor cocktailparty’s, naar eigen zeggen, dol op synthesizers en beats. Stond ook wel op het podium als toetsenist bij Benny Sings, Giovanca en Kyteman’s Hiphop Orkest (3voor12) en is ook deel van het duo Knobsticker. Stond als Falco Benz dit jaar al op het Grasnapolsky-festival, was wel eens te vinden in EKKO in Utrecht, en verzorgde vorig jaar het voorprogramma van De Jeugd van Tegenwoordig. ‘Synths, discobeats, drummachines, extreem dansbaar en ontzettend retrosexueel’, aldus de beschrijving. Klinkt enorm fris en aanstekelijk. Op Noisey (Vice) nog een aardig interview trouwens.
Maandag 14 juli, Voerweg, 23:15 – 00:15.

line_separator

Gruppo Di Pawlowski

Mauro Pawlowski is een druk mannetje. De Belg (met Poolse en Italiaanse roots, al maakt dat geen klap uit) zat al in bands als Evil Superstars, Kiss My Jazz, Mitsoobishy Jackson, The Love Substitutes, Shadowgraphic City en Radical Slave. Maar daarnaast had hij nog tig andere projecten en speelde hij regelmatig met bevriende bands. Verder is hij natuurlijk vooral bekend van dEUS, waar hij vanaf 2004 het stokje – of beter de gitaar – overnam van Craig Ward. In Gruppo Di Pawlowski wordt hij vergezeld door Sjoerd Bruil (Tim Vanhamel, Sukilove, Black Cassette, Broken Glass Heroes), Ben Younes Zahnoun (Eat Lions, The Rott Childs, A Clean Kitchen is a Happy Kitchen), Pascal Deweze (Sukilove, Broken Glass Heroes, Black Cassette, Nemo, Metal Molly), Elko Blijweert (Tip Toe Topic, Kiss My Jazz, I H8 Camera, Rudy Trouvé Septet) en Jeroen Stevens (I love Sarah, Black Cassette, I H8 Camera). Muzikaal ligt het zo te horen best een eindje weg van dEUS. Op Neutral Village Massacre (geproduceerd door Steve Albini) hoor je behoorlijk eigenwijze rock. Het klinkt als een in het wilde weg jammende of beschonken punk- of garagerockband met invloeden van Trumans Water, Melvins, The Jesus Lizard en Shellac. ‘Met Gruppo Di Pawlowski grijpt Mauro terug naar de hoogdagen van Evil Superstars‘, aldus diverse beschrijvingen van optredens van de band; ‘Gruppo Di Pawlowski combineert de gekte van Frank Zappa en Captain Beefheart met de wilde capriolen van Grinderman en het opzwepende van Mano Negra‘. Dit moet live prettig gestoorde waanzin zijn. Overspannen rock van het scherpste soort.
Zaterdag 12 juli, Boog, 22:30 – 23:15.

line_separator

The Inspector Cluzo

Fuck the bass player! Het Franse duo van The Inspector Cluzo steekt het niet onder stoelen of banken dat het een hekel heeft aan basspelers. Ze hebben er dan ook geen. Alleen een drummer (Phil Jourdain) en een zanger/gitarist (Malcolm Lacrouts). De website www.fuckthebassplayer.com verwijst dan ook naar… juist. Naar hun eigen site. Maar missen doe je het ook nauwelijk. Muzikaal gezien maken ze aanstekelijke funky rock, of zoals Fileunder het eens omschreef: ‘Feestelijke standionrock á la Aerosmith, de energie vanFishbone, Prince-achtige funk, bijna AC/DC-achtige riffs, de relaxtheid van Fun Lovin’ Criminals of Cake‘. Met nummers als “Fuck Free Hugs”, “Fuck Michael Jackson”, “I Want to Mmm the Wife of the French President”, en “Why a Vulgar French Band Cannot Play Shitty English Pop Music”, weet je dat het geinponems zijn, zo bleek ook wel uit hun hilarische optreden op Lowlands in 2011. Het is de zanger die de lachers op zijn hand krijgt met zijn guitige humor en zijn dikke Franse accent. Zo’n mal feestje als Monotonix (2010) of Sexy Sushi (2013) in het Valkhofpark zal het wel niet worden, maar dikke kans dat dit wel het meest vermakelijke optreden wordt van het festival, met bovendien prima muziek.
Zondag 13 juli, Arc, 19:45 – 20:45.

line_separator

Hallo Venray

Hallo! We bestaan nog steeds en doen het na 27 jaar beter dan ooit. Was getekend: Hallo Venray.  Met het dertiende album Show dat in maart uitkwam bewijst het Haagse trio nog steeds tot de top van de Nederland indiepop/-rock te horen. De lading aandacht die ze hiermee kregen is dan ook geheel terecht, misschien zijn ze wel beter dan ooit. Muzikaal hoor je invloeden van Neil Young, Velvet Underground en The Beatles, maar het experiment wordt ook niet geschuwd. Of neem neem een cover van Prince (“Controversy”). Live verkeren ze naar verluidt in bloedvorm, dus hoog tijd om ze eindelijk eens een keer aan het werk te zien.
Maandag 14 juli, Arc, 19:45 – 20:45.

line_separator

Timber Timbre

Het optreden van Timber Timbre op Lowlands 2011 was een beetje somber. Donker. Melancholisch. Traag. Bij vlagen zaten er prachtige klanken en akkoorden verweven in de subtiele liedjes, afgewisseld met wat minder toegankelijke passages. De zang van Taylor Kirk deed mij wat denken aan Patrick Watson (ook omdat hij ook wel eens zo’n soort effect op zijn microfoon had zitten), al leek hij live net iets donkerder te zingen. Soms gaapverwekkend of toch echt mooi? Kwam ik destijds niet helemaal uit. Maar die laatste plaat is domweg prachtig, dus dit verdient nog een kans. ‘Nachtclubromantiek met een zwart randje, avant-garde en duistere Scott Walker-kitsch met angstaanjagend mooie arrangementen‘, aldus de organisatie.
Zondag 13 juli Arc 18:00 – 19:00.

line_separator

Son Lux

Ryan Lott uit New York is componist, producer en multi-instrumentalist. En hij is Son Lux. En hij komt naar het Valkhof. Hij bracht zijn debuut uit in 2008 (At War with Walls & Mazes) en lijkt een beetje door te breken met zijn vorig jaar verschenen derde album Lanterns. Dit album ligt in het verlengde van The Age Of Adz, het eigenzinnige laatste album van Sufjan Stevens (aldus hier), en staat ‘vol met breekbare en melodieuze kamerpop gecombineerd met beats en electronica‘. Geen hap-slik-klaar muziek, maar het zijn wel bijzondere eigenwijze schetsen met verborgen pracht.
Maandag 14 juli, Voerweg, 21:30 – 22:30.

line_separator

San Fermin

San Fermin is het geesteskind van Ellis Ludwig-Leone uit Brooklyn, New York met maar liefst acht bandleden. Genre: barok- of kamerpop verweven met post-rock en met een klassieke inslag. Of zoiets. ‘Uitgesponnen songs‘, aldus de organisatie van het Valkhof Festival. Zie ook De krenten uit de pop over het debuutalbum. Mooie muziek. Bij vlagen dan. Denk aan Sufjan Stevens of Decemberists, aldus de organisatie. Of The National of Dirty Projectors (ref). Benieuwd of zoiets in de open lucht niet verwaaid, en anders gaan we het maar vlak vooraan het podium omarmen.
Dinsdag 15 juli, Arc, 20:15 – 21:00.

line_separator

Larry Gus 

De Griekse producer, zanger en multi-instrumentalist Panagiotis Melidis is sinds 2006 actief als Larry Gus en sluit het Valkhof Festival vrijdags af op de Voerweg. Je kon hem al eerder zien op Eurosonic en Motel Mozaique, en recent op Best Kept Secret was hij de grote feestmaker. 3voor12 noemde de bezwerende rammel-electro-act een onbetwist hoogtepunt van het festival. ‘Krankzinnige extase’. Een aanstekelijke eenmansact dus, waarbij de Griek achter zijn tafel apparaten heerst. Last.fm heeft het over ‘chaotic live perfomances, incorporating live looping techniques in an improvised pop manner.‘ Mooi toch? ADHD seventiesbeats, aldus de organisatie. ‘Larry Gus gaat vol voor beats, grooves, jaren ‘70 psychedelica en samples.’  Dat moeten we maar eens meemaken dan.
Vrijdag18 juli, Voerweg, 23:30 – 00:30.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: