Home > geluisterd > Geluisterd: Mannheim – Super-Empowered

Geluisterd: Mannheim – Super-Empowered

mannheim-super-empoweredAh fijn. Eindelijk weer eens een plaatje waar ik ongegeneerd een aantal superlatieven uit de kast kan trekken. Want je kunt een recensie wel scherp willen formuleren met flamboyante en exotische teksten, maar dan moet er wel echt aanleiding voor zijn. Mannheim – uit eigen land – flikt het ‘m met het debuutalbum Super-Empowered, dat volgens Google translate vertaald kan worden met ‘super bevoegd’ – maar ik weet niet of ze dát bedoeld hebben. Super krachtig, dat zeker. Deze mannen – afkomstig uit het opgedoekte DNRWAYF – maken een soort polyritmische headbangjazz met aanstekelijke grooves. Alsof je Meshuggah samen met Jaga Jazzist en het Noorse Shining door een blender gooit, vast ook geïnspireerd door grootmeesters als Zu of John Zorn.

Maar naast deze jazzy math-rock hoor je ook flarden post-rock doorsijpelen, dat soms doet denken aan bijvoorbeeld And So I Watch You From Afar (“Invisibility” bijvoorbeeld). Gelukkig wordt het geen herhalend stijltrucje. Door goed af te wisselen en daarnaast ook momenten van rust te pakken blijft het album over de gehele linie boeien. Daarnaast is het knap hoe de instrumenten mooi in evenwicht zijn gebracht in deze door René Rutten (The Gathering) geproduceerde plaat. Het pompende riff- of stoempwerk wordt bijvoorbeeld evenredig verdeeld tussen de leadgitaar, basgitaar en de saxofoon. Natuurlijk zijn er wel de momenten voor saxofonist Otto Kokke om solistisch los te gaan zoals hij dat ook doet bij Dead Neanderthals, maar het is gedoseerd. Zo blijft het toch ook heerlijk om af en toe die overstuurde saxofoon te horen, die bijvoorbeeld op “Beast” net klinkt als een gemeen lachend duiveltje. Het wordt mijn nieuwe lijflied denk ik. “The Filth” klinkt vuil en opgefokt, “Predator” is een sluipmoordenaar en “Trojan” kruipt subtiel als een parasiet onder je huid. Prima benamingen dus voor deze instrumentale meesterwerkjes. Dan schieten superlatieven eigenlijk nog te kort voor zo’n droomdebuut, maar je kunt het ook gewoon een beest van een album noemen. Mannheim heeft hier massief goud in handen.

Dit bericht is ook verschenen op File Under.

Advertisements
  1. Nog geen reacties
  1. 30 december 2013 om 21:13

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: