Geluisterd: Opeth – Pale Communion

Opeth---Pale-Communion-200‘Het is onmogelijk om ons te waarderen als je alleen luistert naar deathmetal’, aldus Mikael Åkerfeldt, frontman van Opeth. Hij zag er dan ook geen uitdaging meer in, (death) metal werd hem teveel een trucje. ‘Ik denk dat we stagneren als we proberen vast te houden aan de sound die ons zo populair heeft gemaakt’, zo lezen we hier. Met Heritage kwam dan ook een belangrijke omslag voor Åkerfeldt: de zware metalriffs, de grunts en de blastbeats werden bij het grofvuil gezet. Hij volgde liever zijn hart dan domweg de deathmetalfans van het eerste uur te bedienen. Opeth’s elfde album Pale Communion gaat verder op de ingeslagen weg, waarbij Åkerfeldt zijn passie verder uitbouwt en klassieke progrock mengt met de voor de band kenmerkende stijl.
Lees verder…

Geluisterd: Manchester Orchestra – Cope

Manchester-Orchestra---Cope-200Ik weet niet precies wat Amerikanen nu bedoelen met alternatieve rock, maar Manchester Orchestra vind ik alles behalve alternatief. Zie hier mijn eerste gedachte als ik Cope voor de eerste keer beluister. Jawel, ik kom er snel achter dat ‘Manchester’ misleidend is in dit geval, de band komt toch echt uit Atlanta, en ik zie ook muzikaal geen verbanden met Britse rock. In een tweede Pavlov-reactie vond ik het album zelfs zo typisch Amerikaans dat ik de bandleden direct voor me zag staan met de benen weid en met grootse gebaren op de gitaar. Niks speciaals, aldus mijn derde gedachte. Een variant op het thema Nickelback of Green Day.
Lees verder…

Nieuw album en optredens Faith No More in 2015

FNM2014-iconJawel, het is nog niet voorbij met Faith No More. Integendeel. De geruchten gingen al wat langer en er werden al wat nieuwe songs live gespeeld, maar nu is het toch echt feitelijk waar: Faith No More komt met een nieuw album. Het zevende album – de eerste in bijna achttien jaar – zal uitkomen in april 2015.
Lees verder…

Gezien: Lowlands 2014 (zondag)

DSC08796-iconHet is zondag. De derde dag van het Lowlands festival (ja, we kunnen nog steeds rekenen) en de korte nachten beginnen ons al wat op te breken. Of zou het door de alcohol komen? Of beide? Echter, na een ontbijt met koffie gaat wordt er toch weer een blik bier losgetrokken zodat we onszelf al wat moed kunnen indrinken op weg naar de ingang van het festivalterrein. Het is die ochtend wat nat geweest, maar nu wordt het droog en er waait een vies fris windje. Het is nog vroeg eigenlijk, want net zoals gisteren (en andere jaren) staat er wel weer wat aardigs in de ochtend geprogrammeerd.
Lees verder…

Gezien: Lowlands 2014 (zaterdag)

22/08/2014 2 reacties

DSC08793Dag twee van Lowlands. Hoe is het weer eigenlijk? Het valt allemaal reuze mee beste mensen. Soms wordt je meewarig aangekeken als je vertelt naar Lowlands te gaan. Goh, moet je dan in een tentje slapen? Heb je je rubberen kaplaarzen bij je? Nou als we een paar buien hebben gehad zo zondag tegen het einde van de middag en in de avond, en een enkele bui in de ochtend, dan is het veel. Het terrein is tot op zondagmiddag nog aardig droog, al is het wat fris aan het worden en gaat er een koud windje opsteken op zondag. Maar het is nog zaterdag. En er is zon op zaterdag. Sterker nog, ik smeer me in met factor 50. Kan me niks gebeuren zo. Zoals elk jaar programmeert de organisatie iets op het – voor deze tijd en plaats – vroege tijdstip van half twaalf. In de ochtend nog nota bene! En dan is het meestal iets waar je best je bed voor uit wilt komen om het eens te bekijken. Groter argument dit jaar was toch wel: ach we zijn nu toch wakker en we kunnen wel op de camping blijven zitten, maar als we dan toch gaan rondhangen kunnen we dat net zo goed op het festivalterrein zelf doen.
Lees verder…

Gezien: Lowlands 2014 (vrijdag)

22/08/2014 1 reactie

DSC08795Voorpret voor een festival als Lowlands is voor mijn gevoel leuker dan napret. Immers, je hebt het weekend nog voor de boeg en de keuzes zijn nog niet gemaakt. Je kunt dan ook onmogelijk iets gemist hebben. Het uitzoeken van wat er speelt is gewoon een fijne tijdsbesteding. Het achteraf er iets van moeten vinden en er überhaupt energie in te moeten stoppen, is vaak een beetje mosterd na de maaltijd vind ik, hoewel ik toch ook wel eens van verschillende kanten hoor dat het ook wel weer leuk is terug te lezen hoe het weekend ook alweer was. Herinneringen ophalen. Het is ook niet eenvoudig om alles in woorden te vatten, het simpele devies (of is het advies?) aan mensen die dit lezen en niet op Lowlands zijn geweest: je had er sowieso gewoon bij moeten zijn. Flauw natuurlijk, maar zo is het. Lowlands moet je niet volgen (lees hier), Lowlands moet je zelf beleven. Okay, we hebben vooraf wel mooi met z’n allen lopen azijnpissen op de programmering, vooral door de Lowlands die-hards, zwaar onder het stof, die verstand van muziek denken te hebben. Daar ben ik er ook een van overigens. Maar nu we er nu toch waren… was de sfeer gewoon weer als vanouds. Natuurlijk was het gezellig, iedereen was weer relaxt en vriendelijk, we lachten wat af, er bestaat zoiets als campinghumor, we maakten leuke praatjes met volstrekte vreemden, en merkten zoals altijd op dat er bijzonder weinig allochtonen op zo’n festival rondlopen. Jawel, de Lowlands sfeer is er nog altijd, ook al is het muzikaal gezien niet echt (meer) de alleenheerser op het gebied van festivals voor muzikale fijnproevers; een festival dat de trend zet, voorop loopt, en alle krenten uit de pap van dat jaar er tussenuit pikt. Waar staat Lowlands nu echt? De Volkskrant kopt: “Uitverkocht, leuk, maar het móét beter”. Of zie dit hele verhaal van 3voor12. Ga ik niet herhalen. Goed stuk. Lowlands is er dus gewoon nog steeds. “Welcome Home” stond er bij de ingang en inderdaad, het voelde toch gewoon weer als thuiskomen…
Lees verder…

Geluisterd: Radar Men From The Moon – Strange Wave Galore

Radar-Men-From-The-Moon---Strange-Wave-Galore-200‘Geen fratsen. Dat scheelt.’ Ik moest terugdenken aan die oude slogan van de C1000. Niet vanwege de reünie van die band uit Diepenheim, maar vanwege Strange Wave Galore van Radar Men From The Moon. Op mijn denkbeeldige bloknootje had ik opgeschreven: ‘meer fratsen’. En daar hou ik wel van. De psychedelische stonerrock en post-rock van het vorige album Echo Forever is verder uitgebouwd tot een ruimtelijk monster met een groter accent op shoegaze en noise. Hierdoor klinkt het geluid ook meer dichtgesmeerd. Scherper. Als een kosmische stofzuiger. Hierbij kruipt de band wat meer richting voorbeelden als Hookworms en Mugstar in plaats van bands als Causa Sui of The :Egocentrics, maar het heeft ook een duidelijke eigen identiteit gekregen.
Lees verder…

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 459 andere volgers